Monday, October 16, 2017

அண்மையில் படித்த புத்தகம் : கொத்தைப் பருத்தி (சிறுகதைத் தொகுப்பு)......கி.ராஜநாராயணன்

அண்மையில் படித்த புத்தகம் : கொத்தைப் பருத்தி (சிறுகதைத் தொகுப்பு)
நூல் ஆசிரியர்               : கி.ராஜநாராயணன்
இரண்டாம் பதிப்பு            : அக்டோபர் 2011
வெளியீடு                   : அன்னம், தஞ்சாவூர்-7 விலை ரூ 75/
மதுரை மைய நூலக எண்    : 192811

                                   கரிசல் மண்ணை தனது எழுத்தால் எப்போதும் நம் கண் முன்னே கொண்டுவரும் கி.ரா.வின் எழுத்துக்களை வாசிப்பது எப்போதுமே ஒரு சுகமளிக்கும் வாசிப்பு அனுபவம்.எழுத்தில் இழையோடும் நகைச்சுவையும், எள்ளலும் எகத்தாளமுமாக பேசிக்கொள்ளும் அவரது பாத்திரப்படைப்புகளும், அவர்களின் வட்டார வழக்கு பேச்சுக்களும் வாசிப்பவர்களை எப்போதுமே ஈர்த்துக்கொள்ளும் ஆற்றல் மிக்கவை. அப்படித்தான் இந்தத் தொகுப்பில் உள்ள 14 சிறுகதைகளும்.

                              முதல் சிறுகதை 'கொத்தைப் பருத்தி ' மாறிப்போன மக்களின் மனநிலையை மய்யப்படுத்தி எழுதப்பட்டிருக்கும் கதை. கோனார் செங்கண்ணா 200 ஏக்கர் நிலத்துக்கு சொந்தக்காரர். ஜில்லா கலெக்டருக்கே பொண்ணு கேட்டு அவரது அப்பா வந்தபோது 'நிலம் ஒரு ஏக்கர்கூடக்கிடையாது என்று தெரிந்ததுடன், பையன் கலெக்டராக இருந்தாலென்ன, கவர்னராகத்தான் இருந்தாலென்ன; -கிடையாது பொண்ணு என்று கராலாகச்சொல்லி விட்டார்கள் " என்று சொல்லி நிலம் இல்லையெனில் கலெக்டருக்கே பொண்ணு கிடையாது என்று அனுப்பிவிட்டவர். இப்போது பேரனுக்கு பொண்ணு பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறார்.பத்து ஏக்கர் கரிசல் நிலத்தில் விவசாயம் பார்க்கும் பேரன் செங்கன்னாவுக்கு யாரும் பொண்ணு குடுக்க மாட்டேன் என்று சொல்கிறார்கள். கோனாரிக்கு பெண்களைப்பெற்ற தகப்பன்கள் சொன்ன பதில் ,"சம்சாரிகளுக்கு இனிமேல் நம்ம பொட்டைப்பிள்ளைகள் வாக்கப்படாது; வந்து கேக்காதீங்க. காத்துட்டு சம்பளமானாலும் கவர்மெண்ட் சம்பளம் இருக்கணும்; மாசம் இருநூறு சம்பாதிக்கிற வாட்ஸ்மேனாக இருந்தாலும் சரி அவனுகளைக் கட்டத்தயார் " என்று சொல்வதைச்சொல்லி கடைசியில் அவர் சொல்வதாக "...கடைசியிலே சம்சாரி கொத்தைப்பருத்தியிலும் கேவலமாகப்போயிட்டானே ... செ! " என்று சொல்வதாக கதை போகின்றது. ஒன்றுக்கும் உதவாத பருத்திபோல சம்சாரி திருமணச்சந்தையிலே தனிமைப்பட்டுப்போவதை ஒரு 40 ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் கி.ரா. எழுதியிருக்கிறார். இன்றைய நிலைமை இன்னும் கொடுமை, விவசாயிகளின் நிலைமை கொடுமையோ கொடுமை......

                         பச்சிளம் குழ்ந்தைகள் தீப்பட்டி ஆபிசுக்கு எப்படி அதிகாலையில் சென்று நடு இரவில் திரும்புகிறார்கள்...பலியாகும் அவர்களின் குழந்தப்பருவத்தைச்சொல்கிறது 'ஒரு செய்தி 'என்னும் கதை. இந்தக் கதையைப் படித்த போது திருப்பரங்குன்றம் கவிஞர் இரா.ஜீவா அவர்களின் கவிதைகள் நினைவிற்கு வந்தன.
" கண் விழித்தால்
  கந்தக வாசல்
  கண் மூடினால் வீடு..
  நெருப்புக்காற்றை
  சுவாசிக்கவா
  அரும்புகளைப்
   பெற்றீர்கள் ...." என்பார் தனது 'கருகும் பிஞ்சுகள் ' கவிதைத் தொகுப்பில் . அந்தக் கவிதைகளின் கதைக்களன் விவரிப்பு போன்று இந்த 'ஒரு செய்தி ' என்னும் கதை இருக்கிறது. யாருக்கும் வெட்கமில்லை,குழந்தைத் தொழிலாளிகளாய் குமைந்து போகும் பிஞ்சுகளைப் பற்றி நினைப்புமில்லை. அதனை ஆழமாக நினைவுபடுத்துகிறது இந்தக்கதை.

நோயோடு பெற்றோர் இல்லாமல் வாழும் சுப்பண்ணா, அடுத்த ஊரில் தன்னை ஆதரித்து சோறு போட ஆட்கள் இருந்தாலும் அதனை மறுத்துவிட்டு ஏதோ ஒன்று இருப்பதாக எண்ணி தன் கிராமத்திற்கு திரும்பி வாழ்வதைச்சொல்லும் 'சுப்பண்ணா', கதை எதார்த்தம். இன்று(16.10.2017) கலைஞர் டி.வி.யில் அய்யா சுப.வீ. அவர்கள் அப்பண்ணா என்பவர் எழுதிய 'நான் ஊருக்குப் போகின்றேன்..அங்கு எனக்கென்று ஒருவரும் இல்லை "  என்னும் சிறுகதையைச்சொன்னார். எப்படி சொந்த ஊர் என்பது மனிதர்களை ஈர்க்கிறது என்பதனை. அப்படி மனநிலை பாதிக்கப்பட்டவன் போல இருக்கும் சுப்பண்ணா தனது சொந்த ஊருக்கு ஓடி வருவதையும் அவனை யாரும் கண்டு கொள்ளவில்லை என்றாலும் உறவுக்காரர்களை உறவு முறைகள் மூலம் அழைத்து அழைத்து மகிழும் அவனின் பாத்திரப்படைப்பு பிறந்த மண்ணை நோக்கி இழுக்கும் 'ஏதோ ஒன்றை ' விவரிக்கும் முயற்சி எனலாம்.  சம்சாரி அவுரியை விளைய வைத்து கடைசியில் நல்ல விலை கிடைக்காமல் அதனைக் குப்பையில் போட்டு விட்டு இப்படியே இருக்கக்கூடாது , சம்சாரிகள் ஒன்று சேர்ந்து ஏதாவது செய்ய வேண்டும் என்று முடிவு செய்யும் தாசரி நாயக்கரின் கதை சொல்லும் 'அவுரி ' என கதையும் களமும் கரிசல் காடு,கரிசல் சம்சாரிகள் என விரிகிறது.சம்சாரி அம்மணமாகப்போனாலும் கண்டுகொள்ளாத நவீன ஆட்சியாளர்கள் ஆளும் நாடு இது. இதில் இலக்கியவாதிகள் சொல்வதைப் படித்தா உணர்ச்சி வரப்போகிறது .....

                      'நாற்றம் வரும் முன்னே ! கிராமம் வரும் பின்னே ' என்று சொல்லும் 'சுற்றுப்புற சுகாதாரம் ' என்னும் கதை இன்றைய எதார்த்தம். கிராமத்தை எப்படியும் சுத்தப்படுத்திவிட வேண்டும் என்று நினைப்போடு கிராமத்திற்கு வரும் 'பைத்தியக்கார அதிகாரி ' தொடர்ந்து கிராமத்தை சுத்தமாக வைத்திருக்க செய்யும் ஏற்பாடுகளை விரிவாகவே எழுதியிருக்கிறார். ஆனால் அந்த அதிகாரி எடுக்கும் எந்த நடவடிக்கையும் பின்பற்றாமல் மறுபடியும் பழைய அசுத்த நிலைக்கே செல்லும் கிராம மனிதர்களை எப்படி மாற்றுவது என்று தெரியாமல் முழிக்கும் அதிகாரி, நல்ல பாத்திரப்படைப்பு. மூளையில் ஏற்படவேண்டும் மாற்றம். அப்போதுதான் மாறும்.....கடைசியில் "இனி ஊருக்குள்ளரப் போய்ப்பிரயோஜனம் இல்லை என்று தெரிந்துகொண்டார். என்ன செய்வது என்று தெரியவில்லை. யோசித்துவிட்டுப் பள்ளிக்கூடத்தைப் பார்த்து நடந்தார் " என்று முடிக்கின்றார் இக்கதையை. சுற்றுப்புற சுகாதார விழிப்புணர்வையும் நடவடிக்கையையும் பள்ளிக்கூடத்திலிருந்து ஆரம்பிங்கடா என்று சொல்வதுபோலக் கதை முடிகின்றது. இப்போது நடக்கும் தூய்மை இந்தியா கூத்துக்களை எல்லாம் பார்க்கின்றபோது , இந்தக் காலகட்டத்திற்கு மிக பொருத்தமான கதை.

                 தனது மனைவி மீனம்மாவிடம் கொஞ்சம் கூடுதல் கறி வாங்குவதற்காக நண்டு நாயக்கர் படும் பாட்டைச்சொல்லும் 'தாச்சண்யம்' புத்தகத்தில் சின்னக் கதை. 5 ரூபாய் பணத்தாள் -பூசையில் ,பூசை செய்பவர்கள் மத்தியில் செய்யும் மாற்றத்தைச்சொல்லும் 'குருபூசை ' இன்றைய பக்தியை நன்றாகவே பகடி செய்கிறது.நவீன கழிப்பறைக்கு முன்னால் குளிப்பதற்குப் பயன்படுத்தும் இடமான ;அங்கணம் ' பற்றி விவரிக்கும் அங்கணம் கதை போன தலைமுறையை சொல்லும் கதை. 'மும்மலைக் கிராமத்தையும்,அதன் மக்களையும், அந்த மலையையும், அங்கு வாழும் மயில்களையும்'சொல்லும் 'விடுமுறையில்' என்னும் கதை கூட்டாளிகளைத் தேடி அலையும் சிறுவனாய் இருந்ததை நினைவு கொள்பவரின் கதை.

               கிராமங்களில் நெல்லை அளக்கும்போது முதல் மரக்காலை லாபமென்று போடுவார்கள்.அதனைக் கணக்கில் சேர்க்கமாட்டார்கள். அப்படி பருத்தியை நிறுக்கும்போது 'வெங்கடாசலம் முன்னிற்க" என்று ஓசியாய் போடும் முதல் நிறுவையை மிகக் குத்தலாகச்சொல்லும் " வெங்கடாசலபதி முன்னிற்க ...; லாபம் " முன்னிற்க என்பதில் விழுந்த அழுத்தம் நாயுண்டுவுக்கு ரொம்பத்தான் எரிச்சலைக் கிளப்பி விட்டுவிட்டது..." முன்னிற்க; என்னத்த முன்னிற்க?" வெங்கடாசலபதியும் வெங்கடாசலபதியின் மில்லுந்தான் முன்னிற்கி! தா அவனுக்கு மாசம் அம்பது லச்சம் அறுபது லட்சம் உண்டியல்லே வந்து விழுது; இவனுகளுக்கு வருசம் அம்பது அறுபது கோடின்னு லாபம் வருது ".....போகிற போக்கில் வசவுச்சொற்களோடு கடவுளையும் முதலாளிகளையும் ஒரு சேர சம்சாரி திட்டுவதைக் காட்டுகின்றார்....'தாவைப்பார்த்து " என்னும் கதையில்...

              ஒரு கூட்டுக்குடும்பம் எப்படி வந்த மகாராசிகளால் சின்ன பின்னமாகி சிதைந்து போகிறது என்பதைச்சொல்லும் 'இவர்களைப் பிரித்தது ? " என்னும் கதை மிக ஆழமான கதை.மனதிற்குள் விழும் பிரிவினைக்கோடுகளை வரிசையாகப் பட்டியலிட்டு பின்பு எப்படி அது பெண்களின் சண்டையில் வெடிக்கிறது, கூட்டுக்குடும்பத்தை சிதைக்கிறது என்பதைச்சொல்கின்றார். அடியும் வசவும் வாங்கும் மாசாணம் முதலாளி கையாலேயே பால் ஊட்டப்படும் அளவிற்கு வளர்ந்த கதையைச்சொல்லும் 'நிலை நிறுத்தல் ' கொஞ்சம் வேறுபட்ட கதை. பாகம் பிரிக்கப்பட்டு தம்பி வீட்டில் அம்மாவும், அண்ணன் வீட்டில் பாட்டியும் எனப் பிரிக்கப்பட ,கடைசிக்காலத்தில் அவதிப்படும் அம்மாவின் கதை சொல்லும் 'உண்மை' கடைசிக்கதை. ஆனாலும் இந்த உண்மையும் நம்மைச்சுடச்செய்யும் கதைதான்.



            மொத்தம் 14 சிறுகதைகள். பெரியவர் கி.ரா.வின் மிகப்பெரிய பலமே கதையின் உரையாடல்களும் அந்த மக்களின் நடை,உடை பாவனைகளின் விவரிப்பும்தான். தன்னைச்சுற்றி இருக்கும் மனிதர்களை, அவர்களின் உரையாடல்களை அப்படியே எழுத்தில் கொண்டுவந்திருக்கின்றார். ஒரு பேட்டியில் முப்பது வயதிற்குப்பின்புதான் நான் எழுத ஆரம்பித்தேன் என்று கி.ரா.கூறியிருப்பார். இன்று 95 வயதை எட்டும் அவர், தனது 60-களில் எழுதிய கதைகளின் தொகுப்பாக இந்தக் கதைகள் உள்ளன. சிறுகதை வாசிப்பது என்பது ஒரு இனிப்பை ரசித்து ருசித்து சாப்பிடுவது போன்றதொரு அனுபவம். அப்படி ஒரு வாசிப்பு அனுபவம் இந்தச்சிறுகதைகளை வாசிக்கும்போது ஏற்படுகின்றது. கிராமத்து மனிதர்களின் நம்பிக்கைகளை, அவர்களின் உழைப்பை, அவர்கள் ஏமாறுவதை,குடும்பங்களின் ரணங்களை எல்லாம் தனது எழுத்துக்கள் மூலம் அடுத்தடுத்த தலைமுறைக்கு கடத்தும் அற்புத தொகுப்பாக இந்த 'கொத்துப்பருத்தி ' தொகுப்பு உள்ளது. நீங்களும் படித்துப்பார்க்கலாம். இரசித்து சிரிக்கலாம்..இந்தக் கரிசல்காட்டு சம்சாரிகளின் வாழ்க்கை மேம்பட என்ன செய்யலாம் என்பதனை யோசிக்கலாம்.












Wednesday, October 4, 2017

அண்மையில் படித்த புத்தகம் : ஒரு வார்த்தையின் பொருள்.....ப்ரஃபுல்லா ராய்.......புவனா நடராஜன்

அண்மையில் படித்த புத்தகம் : ஒரு வார்த்தையின் பொருள் (மிகச்சிறந்த வங்க மொழிச்சிறுகதைகள்)
நூல் ஆசிரியர்(வங்காளம்)    : ப்ரஃபுல்லா ராய்
தமிழில் மொழிபெயர்ப்பு     : புவனா நடராஜன்
வெளியீடு                  : அம்ருதா பதிப்பகம், சென்னை-116
தொலைபேசி 044-22522277
மொத்த பக்கங்கள்          :  248, விலை ரூ 160 /-
மதுரை மைய நூலக எண்   : 198066



                                 "வங்கத்தின் புகழ்பெற்ற எழுத்தாளர்களில் ஒருவரான ப்ரஃபுல்ல ராய் 1934-ஆம் வருடம் வங்க நாடு பிரியாமல் முழு வங்க நாடாக இருந்த காலத்தில் டாக்கா நகரத்தில் பிறந்தவர்" என இந்த நூலின் ஆசிரியரைப்பற்றிய குறிப்புகளோடு  இந்தப் புத்தகம் தொடங்குகின்றது.பதிப்பாளர் உரை, மொழி பெயர்ப்பாளரின் அறிமுகயுரை என எதுவும் இல்லாமல் சிறுகதைகளின் தலைப்புகளோடு இந்தப்புத்தகம் தொடங்குகின்றது. மொத்தம் 12 சிறுகதைகள் இந்த நூலில் உள்ளன. ஒவ்வொரு சிறுகதையும் இன்னொரு சிறுகதைக்குப் போட்டி என்பதுபோல அத்தனை சிறுகதைகளும்(ஒன்றைத் தவிர) அமைந்துள்ளன.சிறுகதைகளின் ஊடாக ஓடும் மனித நேயமும், பாத்திரங்களின் படைப்பு வழியாக எழுத்தாளர் எடுத்துக்காட்டும்  உலக நடப்பு இயலும் சும்மா படித்தோம் என்று சிறுகதைகளைத் தாண்டிச்செல்ல இயலவில்லை.
                   முதல் சிறுகதையான படகோட்டி, பஜல் என்னும் படகோட்டி பற்றியது. தன் மகளைத் திருமணம் செய்ய வேண்டுமென்றால் இவ்வளவு பணம் வேண்டுமென கட்டாயம் செய்யும் தனது காதலியின் தகப்பனை திருப்தி செய்வதற்கு இரவும் பகலுமாய் படகோட்டும் பஜல், கடைசியில் சேர்த்து வைத்த பணத்தை இன்னொருவருக்கு ஏன் அளிக்கிறான் என்பதுதான் கதை. கதையின் வர்ணனைகளும்,உரையாடல்களும் உயிரோட்டமாய் உள்ளன. ஒரு வேற்றுமொழி சிறுகதையைப் படிக்கின்றோம் என்னும் நெருடலே இல்லை. 

                  தேர்தல் என்னும் தலைப்பில் அமைந்த சிறுகதை இன்றைக்கும், நமக்கும் கூடப் பொருந்தும். தேர்தலில் நிற்கும் ஒரு பெரிய மனிதர் கிராமத்திற்கு வந்து, கிராமத்து பொறுப்பாளரிடம், ஒவ்வொரு ஓட்டுக்கும் இவ்வளவு பணம் என்று சொல்லி விட்டுப்போக, பிச்சையெடுத்து சாப்பிடும் ஆனால் அந்த ஊரில் உள்ள சிலருக்கு உறவினரான வயதான மனிதருக்கு வாய்ப்பு அடிக்கின்றது. அவரை நீ, நான் என்று கவனிக்க, கடைசியில் தேர்தலுக்கு சில நாட்களுக்கு முன் வயதான மனிதர் செத்துப்போவதாக கதை. கிராமம், கிராமத்து நடப்பு, பணக்கார பெரிய மனிதரின் தோரணைகள், திடீரென்று கரிசனம் காட்டப்படுவதால், ஆச்சரியப்படும் வயதானவர், கவனிப்பவர்களிடமே என்னப்பா என்னை இப்படிக் கவனிக்கின்றீர்கள், என்ன விசயம் என்று கேட்பது என்று எள்ளி நகையாடும், பணத்திற்காக என்ன என்ன செய்கின்றார்கள் என்பதனை விவரிக்கும் சிறுகதை

               இந்தத் தொகுப்பின் தலைப்பாக அமைந்திருக்கும் ஒரு வார்த்தையின் பொருள் என்பது மூன்றாவது சிறுகதை. வேலையில்லாமல் தவிக்கும் இளம்தம்பதிகள், ஆனால் வேலை தேடும் இடத்தில் தங்களை தம்பதிகள் என்று சொல்லிக்கொள்ளாமல் வேலை தேடுபவர்கள்.தன் துணைவிக்கு மட்டும் வேலை கிடைக்க கடைசியில் இவன் வேலை கிடைக்காமல் அலைகின்றான். தனது துணைவியை, வேலை பார்க்கும் இடத்தின் மேலாளரோடு காரில் பார்க்க நேரிட, அதனைத் தன் துணையிடம் வீட்டிற்கு அவள் வந்தவுடன் கேட்கிறான். உனக்கு இன்னும் வேலை கிடைக்கவில்லை, எனக்கு இப்போதுதான் சில மாதங்களாக வேலை கிடைத்திருக்கிறது, கொஞ்சம் அட்சஸ்ட் பண்ணிப்போங்கள் என்று அவள் சொல்ல, அந்த வார்த்தையால் நொந்து போகும் அவனின் உள்ளக் குமுறல்களை சொல்லும் கதைதான் ஒரு வார்த்தையின் பொருள்.

             திருவிழாவிற்கு 'புலி' வேசம் போட்டு நோன்புரா கிராமத்தில் பரிசும், பணமும், புகழும் பெறும் கூன்ராம், ஒருவன் உண்மையான புலியோடு வந்து கிராமத்தில் வித்தை காட்ட, புலி வேசம் போடும் கூன்ராமிற்கு கூட்டமும் இல்லை, பணமும் இல்லை என்று ஆகிப்போகின்றது. கடைசியில் நிஜப்புலி அல்ல, செத்த புலி என்று சண்டையிட்டு  புலியின் கூண்டிற்குள்ளேயே போய் செத்துப்போகும் புலிவேசக்காரனின் கதை மனதை உருக்கும் கதை.

            நாய்களைப் பிடித்துவந்து கொல்லும், வேட்டையாட ஒலிஎழுப்பி மனிதர்களை காட்டுக்குள் அழைத்துச்செல்லும் 'பீட்டர்' பரோஸ்லால், அவனின் மனித நேயம், அறியாத கர்ப்பிணிப்பெண்ணைத் தோளில் தூக்கிச்சுமந்து காப்பாற்றும் பின்பு தன் வழியில் செல்லும் பரோஸ்லால் பற்றிச்சொல்லும் 'மனிதன் ' என்னும் கதை 'பிறருக்காக கண்ணீரும், பிறருக்காக செந்நீரும் சிந்தும் எவனோ ,அவனே மனிதன் ,மனிதன் ' என்னும் பாடலை மனதிற்குள் என்னைப் பாடவைத்தது. 

           ஒவ்வொரு கதையையும் அவ்வளவு விரிவாக எழத முடியும் . அவ்வளவு அழுத்தமான, ஆழமான விவாதங்களை எழுப்புகின்ற கதைகளாக இருக்கின்றன. 'கடைசியில் ' என்னும் கதையில் நொந்து போன நிலையில் பாட வரும் பாடகனிடம் கடவுள் பாட்டெல்லாம் இங்கே பாடாதே என்று சொல்லிவிட்டு, காதல் பாட்டுக்களின் சில வரிகளைச்சொல்லிவிட்டு, " இது மாதிரி கத்துக்கிட்டு வா.சாமி எங்க வீடுகளுக்குள் வராது. நாங்க வரவிட மாட்டோம். ஏன் வரவிடணும். சொல்லு பார்க்கலாம்? சாமி எங்களுக்கு என்ன கொடுத்தது? நரகத்தில் எங்களைக் குடியேத்தி வச்சிருக்கிது. நரகத்துக்குள்ளே வந்தாச்சு.அப்ப இங்க இருக்கிற மாதிரிதானே நாங்களும் இருக்கணும் " எனும் பத்மாவின் வார்த்தைகள் எதார்த்தம்.தந்தை பெரியார் சொல்வார் " உயர் ஜாதிக்காரன், பணக்காரன் கடவுளைக் கும்பிடுகிறான். அவனுக்கு கடவுள் என்று ஒருவன் இருக்கிறான். நமக்கு நல்லது செய்திருக்கிறான். அதனால் கடவுளைக் கும்பிடவேண்டுமென்று நினைக்கின்றான். ஆனால் அடுத்த வேளைக்கு சாப்பிட வழியில்லை. நம்மைத் திட்டமிட்டு ஒடுக்கப்பட்ட சாதியாக ஆக்கி வைத்திருக்கிறான். அதற்கு கடவுள்தான் காரணம் என்றால் அந்தக் கடவுளைக் கும்பிடத்தோணுமா?ஆனால் நம்மால் கும்பிடுகிறானே? வர்ற கொஞ்சக்காசையும் அந்தக் கடவுளுக்கு கட்டி அழுகின்றானே ......" என்னும் பொருளில் பேசியிருப்பார். சிவப்பு விளக்குப் பகுதிக்கும் பின்னால் ஒரு பணக்காரனின் வைப்பாட்டியாகவும் ஆக்கப்பட்ட பாத்திரமான பத்மா வெகுண்டு பேசுவது எனக்கு தந்தை பெரியாரின் சொல்லை நினைவுபடுத்தியது.உயிரோடு இருக்கும்போது கேட்ட அவளுக்கு பாடமுடியாமல் அவளின் இறுதி ஊர்வலத்தில் பாடிச்செல்லும் அவனின் நிலை எவரையும் உருக்கும்.

         அதிகமாக என்னைப்பாதித்த கதை 'ஏன் அழுதாள் ' என்னும் கதை. மிகப்பெரிய அளவிற்கு பதவி,கல்வி வாய்ப்புகள் இருந்தபோதும், அவற்றை எல்லாம் விட்டுவிட்டு இயக்கப்பணிக்கும், தொழிற்சங்கப்பணிக்கும் வரும் சுபநய், அவரின் தியாகம், பொதுப்பணி-அதனால் மக்களிடம் அவருக்கு கிடைத்த மரியாதை,புகழ் எனப் பலவும் விரிவாகவே நூலாசிரியர் விவரிக்கின்றார். தூரத்து உறவினராக வந்து தன் கட்சி அலுவலகத்தில் தங்க, அவரின் வேலைக்கு சிபாரிசு செய்யச்சொல்லி தன்னுடம் இருக்கும் தோழர் சொல்ல, சுப நய் மறுக்க அவரை வலியுறுத்தி கடிதம் வாங்கி,உறவினரை வேலைக்கு சேர்த்துவிடும் உடன் இருக்கும் தோழரின் உண்மை முகம் கதை முடியும் நேரத்தில்தான் நமக்குத் தெரிகின்றது. புகழோடும், மரியாதையோடும் இருக்கும் சுபநய்வை வந்தனா என்னும் இயக்கத்தோழியரிடம் தவறாக நடந்து கொண்டார் என்று அந்த தோழியே சொல்ல உடைந்து நொறுங்கும் சுபநய்வின் அழுகுரலை, ஆற்றாமையை,வேதனையை விவரித்துச்செல்லும் நூலாசிரியர் கடைசியில் சுபநய் இறந்த அன்று இறுதி மரியாதை செலுத்த வரும் வந்தனாவின் வார்த்தைகளால் கதையை முடிக்கின்றார். " சுபி நய் அண்ணா இப்படி செத்துப்போக வேண்டும் என்று நான் ஒரு நாளும் நினைத்ததில்லை.ஒரு நாளும் நினைத்ததில்லை." அவள் உதடுகளும் தொண்டைப்பகுதியும் நடுங்கின..... நான் எதுவும் பதில் சொல்லவில்ல... " சுபி நய் அண்ணா கட்சிக்குத் துரோகம் செய்து விட்டார்.கொள்கைகளுக்கு எதிராக செயல்படுகிறார் என்று என்னிடம் எல்லோருமே சொன்னார்கள். மனம் கொதித்துப்போய் கெட்ட பெயரையும் பொருட்படுத்தாமல் சுபிநய அண்ணாவிற்கு மிகப்பெரிய கெடுதல் செய்துவிட்டேன். கட்சியின் நன்மையில் நான் என் உயிரையே வைத்திருந்தேன்.கொள்கை,துரோகம் என்று எதுவுமே காரணம் இல்லை. சுபி நய் அண்ணாவை விலக்கிவிட்டு ,வேறு ஒருவர் அந்த இடத்தைப்பிடித்துக்கொள்ள விரும்பினார் என்பதுதான் காரணம் என்பது எனக்குத்தெரியாமலே போயிற்று" நான் எதுவும் பேசவில்லை.வந்தனாவின் இந்த விளக்கத்தைக் கேட்க அண்ணா இன்று உயிரோடு இல்லை. மரணம் வந்து அவரைத் தழுவும் முன்பே அவரை எல்லாரும் அடித்து விட்டார்களே.அவருக்குப் புரிந்திருக்கவா போகிறது ?....என்று முடியும் இந்தக் கதையை பொது வாழ்க்கையில் அர்ப்பணிப்பு உணர்வோடு பணியாற்றும் ஒவ்வொருவரும் படிக்கவேண்டிய கதை....

            'எதிர்காலத்தின் குரல்' என்னும் கதை மட்டும் கனவு, அது நினைவாவது அதனால் புது மணப்பெண் தற்கொலை செய்துகொள்வது என்று கொஞ்சம் மாறுபட்ட கதையாகத் தெரிகின்றது. மற்ற கதைகள் அனைத்தும் மனித மனங்களை உரசும் சொற்கோவைகளாக, நிகழ்வுகளை கண் முன் நிறுத்தும் காட்சிகளாக இவரின் எழுத்துக்கள் இருக்கின்றன. 'உயிருடன் இருப்பதற்காக' என்னும் கதை பசியின் கொடுமைக்காக, உணவுக்காக என்னென்ன செய்கின்றார்கள் என்பதைச்சொல்கிறது என்றால் மனிதன் பணத்தால் எடைபோடப்படுவதை 'தலையெழுத்தும்' விவரிக்கின்றன. 'உறவு ' என்னும் கதை ஒரு வேறுபட்ட கோணத்தில் பெண்ணின் மனதைப் பேசுகின்றது. 

             பின் அட்டையில் வங்காள மொழியிலிருந்து தமிழுக்கு இந்த சிறுகதைத்தொகுப்பை மொழிபெயர்த்த புவனா நடராஜன் அவர்களைப் பற்றி அவரின் படத்தோடு குறிப்பு போட்டிருக்கின்றார்கள். மொழி பெயர்ப்புக்கு என சாகித்ய அகாதமியின் விருதைப்பெற்றவர் எனப்போட்டிருக்கின்றார்கள். உண்மையிலேயே மிக நல்ல ஒரு மொழிபெயர்ப்பாளருக்கு இவ்விருதைக் கொடுத்திருக்கின்றார்கள் என்பதனை இந்த நூலை வாசிப்பவர்கள் உணரமுடியும்.அருமையான மொழி பெயர்ப்பு.எந்த இடத்திலும் தடங்கல் இல்லை, பொருள் மயக்கமோ,சொல் மயக்கமோ இல்லை. வாழ்த்துக்கள் மொழிபெயர்ப்பாளருக்கு.நல்ல ஒரு மொழிபெயர்ப்பு நூலைக் கொடுத்த அம்ருதா பதிப்பகத்திற்கு.வாழ்த்துக்கள்.... படித்துப்பாருங்கள், வாய்ப்பு இருப்பவர்கள். 


Monday, October 2, 2017

பகுத்தறிவாளர்கள் பாதுகாப்போடு வாழ்வதற்கு ஏற்ற நாடு இந்தியா அல்ல....

                                                        பகுத்தறிவாளர்கள் பாதுகாப்போடு வாழ்வதற்கு ஏற்ற நாடு இந்தியா அல்ல....
                                                                      ( மோஹித் எம். ராவ்)

(குடும்பத்தினரிடமிருந்து வரும் அழுத்தம் அதிகரித்திருந்த போதிலும், தாக்கப்படலாம் என்ற அச்சுறுத் தலுக்கான அறிகுறிகள் தென்பட் டாலும், இறுதி வரை போராடுவதைத் தவிர தனக்கு வேறு வழி இல்லை என்று நரேந்திர நாயக் கூறுகிறார். "கவுரியின் இறப்புக்குப் பிறகு, தற் காலிகமாக அயல் நாட்டுக்குச் சென்றுவிடும்படி கேட்டுக் கொண்டு தொலைபேசி செய்திகள் எனக்கு வந்து கொண்டிருக்கின்றன. இங்கு எனது சமூகத்தில் நிலவும் பல தவறு களை சரி செய்ய வேண்டியிருக்கும் போது, நான் இங்கிருந்து ஏன் ஓட வேண்டும்?" என்று அவர் கேட்கிறார்.)

கவுரி லங்கேஷ் சுட்டுக் கொல்லப்பட்டு இரண்டு நாட்களுக்குப் பிறகு,  ஒருவன் தனது காரை நிறுத்தி, தன்னை ஒரு படம் எடுத்துக் கொண்டு, பின்னர் காரில் ஏறி வேகமாகப் போய்விட்டான் என்று கவுரியின் நண்பரும், அவரது தீவிர ஆதரவாளரும், முற்போக்கு சிந்தனை யாளரும், கன்னட எழுத்தாளருமான யோகேஷ் மாஸ்டர் கூறினார். "அன்று (வியாழக்கிழமை) இரவு ஒருவன் இருசக்கர வாகனத்தில் சிறிது நேரம் சந்தேகப்படும்படி என்னைப் பின் தொடர்ந்து வந்தான். இப்போது சில காலமாகவே நான் அச்சத்துடனேயே வாழ்ந்து கொண்டு இருக்கிறேன்.  ஆனால், இப்போது, கவுரி கொல்லப்பட்ட பிறகு அந்த அச்சம் நிச்சயமாகவே உச்சத்திற்கு சென்று விட்டது" என்று யோகேஷ் கூறுகிறார்.

"2015 இல் கல்வியாளர் எம்.எம். கல்புர்கி கொல்லப்பட்ட பிறகு,  லோகேஷின் வலியுறுத்தல் காரணமாக எனக்கு துப்பாக்கியுடன் கூடிய ஒரு பாது காவலர் நியமிக்கப்பட்டார். இப்போது மறுபடியும் காவல் துறை பாதுகாப்பு திரும்ப வந்துவிட்டது" என்று அவர் கூறுகிறார்.   சட்டப்படியான பாதுகாப்பு அளிக்கப்பட்டுள்ள 18 எழுத்தாளர்கள், பகுத்தறிவாளர்கள், சமூக ஆர்வலர்களில் யோகேஷ் ஒருவர். முன்னேற்றக் கருத்து கொண்ட மக்களுக்கு எதிராக தற்போது  அச்சுறுத்தல் நிலவும் கண்ணோட்டத்திற்கு இது ஒரு தெளிவான எடுத்துக்காட்டாகும்.

இந்த எழுத்தாளர் முரண்பாட்டுக்கோ, அச்சுறுத்தல்களுக்கோ, தாக்குதலுக்கோ புதியவர் அல்ல. 2013 ஆம் ஆண்டு அவரது நூல் தந்தி (ஞிuஸீபீலீவீ) வெளியானது முதல் இவை தொடங்கிவிட்டன.  அந் நூலில் பிள்ளையாரைப் பற்றி எழுதி யிருப்பது வலதுசாரி குழுக்களின் மன உணர்வுகளைப் புண்படுத்தி விட்டதாம். அப்போதிருந்து அவருக்கு எதிரான போராட்டங்கள் நடந்து வருகின்றன. இந்த ஆண்டு மார்ச் மாதத்தில் தேவன் கரையில் நடைபெற்ற கவுரி லங்கேஷின் தந்தையின் நினைவு  நாள் போது, யோகேஷின் முகத்தில் ஒரு கும்பல்  கருப்பு எண்ணெய் பூசினர்.

இவற்றால் எல்லாம் அவரது சமூகத் தொண்டு ஆர்வம் முனை மழுங்கிப் போய்விடவில்லை என்றாலும்,  முரண்பட்ட ஒரு எழுத்தாளர் என்ற அவரது புகழுக்கு ஒரு விலையை அவர் கொடுக்க வேண்டியிருந்தது.  அவரது வாழ்வாதாரமாக இருந்த நாடகம் நடத்துவது, எழுதுவது, கருத்தரங்குகள் நடத்துவது ஆகியவற்றின் மூலம் அவருக்குக் கிடைத்து வந்த வருவாய் கடந்த இரண்டு ஆண்டுகளில் வறண்டு போனது.

"நான் கலந்து கொள்வதில் ஆபத்து உள்ளது என்ற கருத்து நிலவுவதால்,  எந்த நிகழ்ச்சிக்கும் என்னை அழைப்பதை மக்கள் நிறுத்திக் கொண்டனர். நான் கலந்து கொள்ளும் நிகழ்ச்சியை ஏற்பாடு செய்பவர்கள் அது பற்றி காவல் துறைக்கு தெரிவித்து, அதற்கு எதிராக எதிர்ப்பு  ஏதேனும் இருந்தால், பாதுகாப்பு அளிக்கச்  செய்ய  வேண்டியதாகவும் இருந்தது. இது போன்றதொரு தலை வலியை ஏற்படுத் திக் கொள்ள யார்தான் விரும்புவார்கள?" என்று அவர் கேட்கிறார். தொலைவில் இருக்கும் மங்களூருவிலும், அச்சுறுத் தல்கள் மற்றும் கொல்லப்பட்ட நண்பர் களின் பந்தமும் பகுத்தறிவாளரான நரேந்திர நாயக்குடன் யோகேஷை கட்டிப் போட்டிருக்கின்றன.  நரேந்திர நாயக்குக்கு இரண்டு ஷிப்டுகளில் இரண்டு காவலர்கள் பாதுகாப்பு அளிக்கப் பட்டுள்ளது. "தாக்குதலுக்கு இலக்காக உள்ளவர்களின் பட்டியலில் 7 ஆம் இடத்தில் நான் இருக்கிறேன்.  இப்போது எனக்கு 6 ஆவது இடத்திற்கு பதவி உயர்வு அளிக்கப்பட்டுள்ளது என்று கருதுகிறேன்" என்று அவருக்கே உரித் தான சோகமான நகைச்சுவை உணர் வுடன் அந்த மனஉறுதியும் ஆற்றலும் கொண்ட பகுத்தறிவாளர் கூறுகிறார்.

மூடநம்பிக்கைகளுக்கு எதிராக, மந்திர தந்திரங்களின் மோசடிகளை கடந்த 30 ஆண்டு காலமாக வெளிப் படுத்திக் கொண்டிருக்கும், 66 வயதான இந்திய பகுத்தறிவாளர் சங்கத் தலைவ ரான  நரேந்திர நாயக்,  இந்துத்துவ அமைப்புகள் மற்றும் மத அமைப் புகள் என  மனதைக் கவரும் எதிரிகளின் பட்டியலை தயாரித்து வைத்துள்ளார்.

ஆன்லைனில் தனது உயிருக்கு அச்சுறுத்தல்கள் வந்தபோது,  2016 ஆம் ஆண்டில் அவர் காவல்துறையிடம் ஒரு புகார் அளித்திருந்தார். இரண்டு  பேர் தன்னைத் தொடர்ந்து வந்து கொண்டே இருக்கின்றனர் என்று இந்த ஆண்டு தொடக்கத்தில் அவர் புகார் அளித்ததை அடுத்து அவருக்குக் கூடுதல் காவல்துறை பாதுகாப்பு அளிக்கப்பட்டது.

குடும்பத்தினரிடமிருந்து வரும் அழுத்தம் அதிகரித்திருந்த போதிலும், தாக்கப்படலாம் என்ற அச்சுறுத்தலுக்கான அறிகுறிகள் தென்பட்டாலும், இறுதி வரை போராடுவதைத் தவிர தனக்கு வேறு வழி இல்லை என்று அவர் கூறுகிறார். "கவுரி யின் இறப்புக்குப் பிறகு, தற்காலிகமாக அயல் நாட்டுக்குச் சென்றுவிடும்படி கேட்டுக் கொண்டு தொலைபேசி செய் திகள் எனக்கு வந்து கொண்டிருக்கின்றன. இங்கு எனது சமூகத்தில் நிலவும் பல தவறுகளை சரி செய்ய வேண்டியிருக்கும் போது, நான் இங்கிருந்து ஏன் ஓட வேண்டும்?" என்று கேட்கிறார்.

தாக்குதலுக்கு இலக்கானவர்களின் அந்தப் பட்டியலில் நரேந்திர நாயக்குக்கு மேலே இருக்கும் கே.எஸ்.பகவான் என்ற எழுத்தாளர் கடந்த 30 ஆண்டு காலமாக எதிர்ப்புகளை சந்தித்து வருகிறார். ஆனால், இந்து வேத நூல்களை 2016 இல் அவர் பேசிய பேச்சில் கடுமையாக இழிவு படுத்தி விட்டார் என்பதால் அவர் தீவிர தாக்குதலுக்கு இலக்காகி உள்ளார். பேராசிரியர் கல்புர்கியின் கொலைக்குப் பிறகு,  மைசூரில் வாழும் பகவான்தான் தங்களின் அடுத்த இலக்கு என்று ஆன் லைன் அச்சுறுத்தல்கள் பறைசாற்று கின்றன. இப்போது அவர் வெளியே எங்கே சென்றாலும் இரண்டு துப்பாக்கி ஏந்திய பாதுகாவலர்கள் அவருடன் செல்கின்றனர். கவுரி லங்கேஷின் கொலைக்குப் பிறகு ஒரு சில மணி நேரத்திற்குள் இரண்டு முறை அவரை பாதுகாவலர்கள் சந்தித்து அவரது பாது காப்பை உறுதிப்படுத்திக் கொள்கின்றனர்.

இவ்வாறு தற்போது நிலவும் சூழ்நிலை பதற்றம் நிறைந்ததாகவும், பிளவுபட்ட தாகவும் இருக்கும்போது,  மூடநம்பிக்கை களுக்கு எதிரான பிரச்சாரத்தில் தனது பங்கினைப் பற்றி  உற்சாகம் கொண்ட வராக பகவான் இருக்கிறார். எனது நூல்கள் இப்போது நன்றாக விற்பனை ஆகின்றன. நிகழ்ச்சிகளுக்கான கூடுதல் அழைப்புகள் எனக்கு வந்து கொண்டி ருக்கின்றன. அறிவியல் சான்றுகளின் ஆதரவு பெற்ற புதிய கருத்துகளை அறிந்து கொள்வதற்கு பெரும்பாலான மக்கள், குறிப்பாக இளைஞர்கள், இப் போதும் ஆர்வம் கொண்டவர்களாக இருக்கின்றனர்" என்று பகவான் கூறுகிறார். மகாராட்டிர மாநிலத்தில் பகுத்தறிவா ளர்கள் நரேந்திர தபோல்கர் 2013 ஆம் ஆண்டிலும், கோவிந்த பன்சாரே 2015 ஆம் ஆண்டிலும் கொல்லப்பட்டதற்குப் பிறகு அம்மாநிலத்தைச் சூழ்ந்த அச்சம் என்னும் மேகம் இன்னமும் விலக வில்லை.

மகாராட்டிராவில் விவசாயிகளுடன் பணியாற்றி வந்த இடதுசாரி சர்மிக் முக்தி தள அமைப்பின் தீவிர தொண்டரான 68 வயதான  பாரத் பதங்கர், எந்த அச்சுறுத் தலையும் அலட்சியப்படுத்தக்கூடாது என்பதை நன்கு அறிந்திருந்தார். காவல் துறை பாதுகாப்பை ஏற்றுக் கொள்ள அவர் மறுத்த போதிலும், தொடர்ந்து அவருக்கு வந்த அச்சுறுத்தல்கள் காரண மாக துப்பாக்கி ஏந்திய பாதுகாவலர் ஒருவர் அவருடன் இருப்பதற்காக நிய மிக்கப்பட்டுள்ளார்.

ஜாதி ஒழிப்பு மற்றும் முஸ்லிம்கள், தலித்துகள் போன்ற ஒடுக்கப்பட்ட மக்களை ஒருங்கிணைக்கும் பணிகளில் ஈடுபட்டுள்ள அவர், இரண்டு பகுத்தறிவா ளர்களின் கொலைக்காக   சனாதன் சன்ஸ்தா  என்ற இந்து தீவிரவாத அமைப்பின் உறுப்பினர்கள் கைது செய்யப்பட்டது அந்த அமைப்பினரை தன்மீது கோபம் கொள்ளச்  செய்துள்ளது என்று அவர் கூறுகிறார். பன்சாரே கொலை செய்யப்பட்ட அன்று, சன்ஸ்தாவின் பத்திரிகையான சனாதன் பிரபாத் பத்திரிகையின் நகல் ஒன்று பதங்கரின் வீட்டில் போடப்பட்டிருந்தது. அதன் மீது எனது பெயரும், எனது கிராமத்தின் பெயரும் மட்டும் எழுதப் பட்டிருந்தது. இது தெளிவான ஓர் அச்சுறுத்தல் அல்லவா?" என்று அவர் கேட்கிறார்.

நன்றி: "தி இந்து" 10-09-2017


தமிழில்: த.க.பாலகிருட்டிணன்.

நன்றி : விடுதலை 02.10.2017


.

Wednesday, September 27, 2017

எங்கள் அரசுப்பள்ளிக்குள்

கடந்து போன காலங்கள்(14)


பசுமை நிறைந்த
நினைவுகளாய்
பாடித்திரிந்த
பறவைகளாய்
வலம் வந்த
எங்கள் சாப்டூர்
அரசுப்பள்ளிக்குள்
மிக நீண்ட நாட்களுக்குப்பின்
செல்லும் வாய்ப்பு...

அந்தப் பள்ளிக்குள்
நிகழ்ந்த அனுபவங்களை
தொகுக்க இயலுமா தெரியவில்லை
ஆனால் ஒவ்வொரு நிகழ்வையும்
மறக்க இயலவில்லை......

துவக்கப்பள்ளியில் இருந்து
பட்டை தீட்டப்படாமல்
வரும் மாணவர்களை
உருப்படியாக்க
தனது உதிரம் கொட்ட
உழைத்த மூக்கையா வாத்தியார்

அருகில் இருக்கும்
ஊரான செம்பட்டியிலிருந்து வந்த
தர்மக்கண்ணு வாத்தியார்.....


எனது அப்பாவின் நண்பர்
சுப்பிரமணிய வாத்தியார்
அவரின் அன்பொழுகும்
வார்த்தைகளும்
சதுரங்க விளையாட்டில் இருந்த
அளப்பரிய ஆற்றலும்

கடுமையான
மதக்கோட்பாட்டால்
காய்ச்சலுக்குக் கூட
மருந்து எடுக்க மறுத்த
எம்மி டீச்சர்

அறிவியல் பாடம் எடுத்த
அவரது இயற்பெயர் இராமசாமி
என்றாலும்
கண்ணாடி வாத்தியார் என்று
சொன்னால் மட்டுமே
எங்களுக்குப் புரியும்

ஒன்பதாம் வகுப்பில்
வரலாறு புவியியல்
பாடம் எடுத்த
கூடலிங்கம் ஹெட்மாஸ்டர்

ஒரு வித பெருமையோடும்
எதிர்ப்பு பேச்சுகளோடும்
ஆனால் மாணவர்களை
விளையாட்டில் ஊக்கப்படுத்திய
பி.டி.வாத்தியார் ஆறுமுகம்

புன்சிரிப்பு தவழும் முகமும்
டேய், உனக்கு மதிப்பெண்ணைக்
குறைத்து குறைத்துப் பார்க்கிறேன்
இருந்தாலும் நிறைய
மதிப்பெண் எடுக்கிறாய்
எனத்தட்டிக்கொடுத்து
எனது தமிழ் ஆர்வத்திற்கு
வலுச்சேர்த்த
தமிழய்யா குழந்தைவேலு

கிராப்ட் தவசி வாத்தியார்
உசிலை தையல் டீச்சர்
பேரையூர் பெருமாள் வாத்தியார்
கணக்குப் பாடம் நடத்திய
முத்துப்பேயத்தேவர்
கோதண்டராமன் ஆசிரியர் என
பல ஆசிரியர்களின் முகங்கள்
எல்லாம்
எனது மனத்திரைக்குள் ஆடின.....

எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக
எனது பத்தாம் வகுப்பில்
தலைமை ஆசிரியராக
வந்து சேர்ந்த
வீரி செட்டி சார்
அவரால் வந்த மாற்றங்கள்
எனக்குள்ளும் பள்ளிக்குள்ளும்
என நினைவுகள் விரிந்தன......

உடன்படித்த
பெண்களும் ஆண்களும்
ஒரு நிமிடம் வந்து வந்து
போனார்கள்....

கபடியில் கலக்கிய
ஒத்தப்பேரன் குருசாமி
முடி திருத்தும் கடைவைத்திருந்த
அண்ணனின் தம்பியாய்
என்னால் எப்போதும் மறக்க
இயலா நண்பன் கண்ணன் என்னும்
நவநீதகிருஷ்ணன்
இவர்கள் எல்லாம் இப்போது
உலகில் இல்லை எனும்
நினைவுகளும் ஓடியது
துயரமும் நெஞ்சிற்குள் நிறைந்தது.....

ஒரு பள்ளிக்குள் நுழைந்ததற்கு
இத்தனை நினைவுகளா
எனும் நினைவுகளோடு
படிப்பிற்காக பட்ட பாடும்
தெரியாதைத் தெரிவதற்காக
அலைந்த அலைச்சலும்
மின்சார விளக்குக்காக
இரவில் அரசுப்பள்ளியில்
படித்த நினைவுகளுமாய் ஓடியது......

                                                                             வா.நேரு, 27.09.2017 இரவு 9.50




Wednesday, September 13, 2017

அண்மையில் படித்த புத்தகம்: மேடையில் பேசலாம் வாங்க!....கோ.ஒளிவண்ணன்

அண்மையில் படித்த புத்தகம்: மேடையில் பேசலாம் வாங்க!
ஆசிரியர்                  :  கோ.ஒளிவண்ணன்
பதிப்பகம்                  :  எழிலினி பதிப்பகம்,சென்னை-8,044-28193206,044-42146994
விலை                    : ரூ 150.00, ஒலிப்புத்தகத்துடன்- ரூ 200
மொத்த பக்கங்கள்          : 133




                         மேடையில் பேசலாம் வாங்க! என்ற இந்த புத்தகத்தைப்படித்து முடித்தவுடன் கல்லூரியில் படிக்கும் எனது மகன்,மகளிடம் இந்தப்புத்தகத்தைப் படியுங்கள், உங்களுக்கு மிகவும் பயன்படக்கூடிய புத்தகம் என்றேன். இன்னும் பல நண்பர்களிடம் இந்தப்புத்தகத்தைப் பற்றிப் பேசிக்கொண்டிருக்கின்றேன்.பகுத்தறிவாளர் கழகத்தின் மாநிலத்துணைத்தலைவராகவும், நாடறிந்த நல்ல பேச்சாளராகவும், உலக அளவில் நாத்திகத்தை, தந்தை பெரியாரை அழகு ஆங்கிலத்தில் உரை ஆற்றக்கூடியவராகவும்.ரோட்டரி சங்கத்தில்  தொடர்ந்து உரையாற்றக்கூடியவராகவும் திகழக்கூடிய அருமை அண்ணன் கோ.ஒளிவண்ணன் அவர்கள் எழுதியுள்ள புத்தகம் இது. புத்தகத்தைப்படிக்கும் முன் இவ்வளவு சிறப்பாக இந்தப்புத்தகம் இருக்கும் என நினைக்கவில்லை, ஆனால் படித்து முடித்தபிறகு உண்மையிலேயே ஒரு வியப்பையும், மகிழ்ச்சியையும், மன நிறைவையும் அளித்த புத்தகம் இது.

                  எங்கள் கிராமத்தில் ' நீச்சல் பழகணுமா? தூக்கி அவனை கிணற்றில் போடு, கொஞ்சம் தண்ணீர் குடித்தவுடன் தூக்கி விடுங்கள்...இரண்டொரு நாளில் நீச்சல் கற்றுக்கொள்வான் ' என்று சொல்வார்கள். செய்யவும் செய்வார்கள். அப்படிக் கிணற்றில் தூக்கிப்போடப்பட்டு நீச்சல் பழகியவர்கள்தான் நாங்கள். அப்படி முதன்முதலில் ஏழாம்வகுப்பு படிக்கும்போது பேச்சுப்போட்டிக்கு பெயரைக் கொடுத்துவிட்டு ' நான் ஏன் திருடன் ஆனேன் ? ' என்னும் தலைப்பில் பேச முயன்றதில் இருந்துதான் கோ.ஒளிவண்ணன் இந்தப்புத்தகத்தை ஆரம்பித்துள்ளார். நகைச்சுவையாக சம்பவத்தை விவரித்துச்சென்றாலும், பேசும்கலையில் இன்று உச்சத்தைத் தொட்டுள்ள அவரின் புகழை,பேச்சின் வலிமையை உணர்ந்த நமக்கு அவரின் வளர்ச்சி பிரமிப்பை ஊட்டுகின்றது. அப்படி இருந்த தான் எப்படி இப்படி வலிமையான பேச்சாளராக மாறினேன் என்பதனை ஒவ்வொரு நிகழ்வாக சொல்லும்போதுதான் இது புத்தகம் அல்ல, படிப்படியாக பேசும்கலையை வளர்த்துக்கொண்ட, தான் கற்றுக்கொண்டதை மற்றவர்களுக்கும் சொல்லவேண்டும் என்னும் உந்துதலில்,உயரிய எண்ணத்தோடு எழுதப்பட்ட வாழ்க்கை நிகழ்வுகளின் கோர்வை  எனப்புரிகிறது.

                        புத்தகத்தின் முதல் அத்தியாயம் 'அச்சம் தவிர்' .'அமெரிக்காவில் இறப்பதற்கு பயப்படுகின்றார்கள் அதற்கு அடுத்ததாக மேடையில் பேசுவதற்கு பயப்படுகின்றார்கள்' என்று சொல்கின்றார். உண்மைதான். மேடையில் பேசுங்கள் என்று சொன்னாலே அஞ்சி நடுங்கும் ஆட்களைப் பார்க்கின்றோம். ஆனால் அந்த அச்சத்தை எப்படி வெல்வது என்பதனை மிக விளக்கமாகவே கொடுத்திருக்கின்றார். அதனைப் போலவே ' எந்த வகையில் பேசுவது ? ' என்பதனை அடுத்து விளக்குகின்றார். அதில் டாக்டர் சி.எஸ்.ஆர் அவர்களின் அறிவுரையை 'உரையாடுவதாக நினைத்து பேச்சை தயாரித்துக்கொள்.கருத்துக்களை கோர்வையாகச்சொல்ல குறிப்புகள் வைத்துக்கொள் ' என்பதனை பின்பற்றியதைக் குறிப்பிடுகின்றார்.

                        புத்தகத்தின் மூன்றாவது அத்தியாயம் 'மேடையில் பேசலாம் வாங்க ' என்பது. 'கருத்து, தொடர்ச்சி, தெளிவு ' என்னும் மூன்று உள்தலைப்புக்களில் பல்வேறு நடைமுறைகளை நூலாசிரியர் தனது பட்டறிவின் மூலம் விளக்குகின்றார்.எவ்வளவு பெரிய பேச்சாளர் என்றாலும் தலைப்பை ஒட்டி அவரது கருத்து அமையவில்லை என்றால் அவரின் பேச்சு தோற்றுப்போவதைப் பார்க்கின்றோம். கருத்து எவ்வளவு அவசியமானது என்பதனை ' தூண்டிற்காரனுக்கு தக்கையில் கவனம் இருப்பதுபோல நமது கவனம் எப்பொழுதும் நம் தலைப்பை ஒட்டியே இருக்கவேண்டும். ஒரு தாய் எத்தனை வேலையில் இருந்தாலும் அவர் கவனத்தில் பெரும்பகுதி குழந்தையை ஒட்டியே இருக்கும். நன்கு ஆழ்ந்து தூங்கும்பொழுது கூட ,சிறு சிணுங்கல் குழந்தையிடம் இருந்து வந்தால் உடனே எழுந்துகொள்வார். அதுபோல நாம் பேசவிருக்கின்ற கருத்து நமது குழந்தை எனக்கருதி நமது நெஞ்சிலே சுமக்கததொடங்கினால் , எந்த வேலையில் இருந்தாலும் கவனத்தில் பெரும்பகுதி நமது தலைப்பை ஒட்டியே இருக்கும் " என்று குறிப்பிடுகின்றார்.தொடர்ச்சி எப்படி அமைய வேண்டும் என்பதனை 'சுவையானது, தகவல்கள் நிறைந்தது,எழுச்சியூட்டக்கூடியது 'என விவரிக்கின்றார். அதைப்போல பேச்சில் தெளிவு இருக்க வேண்டியதன் தேவையை சுவையாகக் குறிப்பிடுகின்றார்.

                         பேச்சின் தொடக்கம் எப்படி அமையவேண்டும் என்பதற்கு டாக்டர் கலைஞர் அவர்களின் பேச்சின் தொடக்கத்தை எடுத்துக்காட்டாகக் கூறுகின்றார். உரையைத் தொடங்க 'கேள்விகளால் தொடங்குவது , எதிர்பார்க்காத திருப்பம் நிறைந்த தகவல்களால் தொடங்குவது, கதை சொல்லி தொடங்குவது, நகைச்சுவையாகத் தொடங்குவது என நான்கு நிலைகளைக் குறிப்பிட்டு அவற்றினை விவரிக்கின்றார்.தன்னைக் கவர்ந்த தொடக்கம் என விருதுநகர் கல்லூரியில் திரு.வை.கோ. அவர்களின் பேச்சு எனச்சொல்லும் அவர் பசியோடு இருந்த தன்னை இரண்டரை மணி நேரம் கட்டிப்போட்ட பேச்சு அவரின் பேச்சு என விவரிக்கின்றார்,

                         பேச்சாளர்கள் மிகவும் கவனம் செலுத்தவேண்டியது உடல்மொழி.தொலைக்காட்சி விவாதங்களில் நாம் பார்க்கின்றோம்.பேசுவதற்கு சம்பந்தம் இல்லாமல் சிலரின் உடல்மொழி இருப்பதை.உடல்மொழி மிக எளிதாகக் காட்டிக்கொடுத்துவிடும். உடல்மொழி பகுதியில் உடை, நடை,சிரம்,கரம், புறம் நீட்டாதிருத்தல்,உணவு,  கண்களால் கைது செய்வோம் என நடைமுறை சார்ந்த பல பிரச்சனைகளை தனது அனுபவத்தின் பிழிவாக சுட்டிக்காட்டியுள்ளார். இளைஞர்களுக்கு, புதிதாகப்பேச வருபவர்களுக்கு மிகவும் பயன்படும் பகுதி இந்த உடல்மொழி அத்தியாயம் எனலாம்.

                          பேச்சில் 'பார்வையாளர்களைப் பங்கு கொள்ளச்செய்தல் ' என்னும் தலைப்பில் சில தகவல்களைப் பகிர்ந்துள்ளார் நூலாசிரியர். " கவிஞர் கலிபூங்குன்றன் அவர்கள் சுவையான தகவல் ஒன்றினைக் கூறினார். ஒலிபெருக்கி இல்லாத காலத்தில் நூற்றுக்கணக்கானோர் கூடியிருக்கும் கூட்டத்தில் அந்தக்காலத்தில் தலைவர்கள் எப்படி பேசினார்கள்,அது கூட்டத்தின் கடைசியில் இருப்பவர் காதுக்கு எப்படி சென்று சேரும் என்று கேட்டேன்.அதற்கு, கூட்டத்தின் முன்பகுதியிலிருந்து கடைசிவரை ஒவ்வொரு அய்ம்பது பேருக்கும் நடுவில் ' பெஞ்சு' ஒன்று  போட்டு ஒருவர் நிற்பாராம். மேடையில் பேசுவதை முதலாமவர் கேட்டு உரக்கப்பேசுவார். அடுத்த பெஞ்சில் நிற்பவர் இதைக்கேட்டு அந்தப்பகுதியில் உள்ளவர்களிடம் உரக்கச்சொல்லுவாராம்.இப்படியாக ,கூட்டத்தின் கடைசியில் இருப்பவர் வரை தொடர் ஓட்டம்போல செய்திகள் கொண்டு சேர்க்கப்படும் " பழைய செய்திகளைச்சொல்வது போலவே புதிய 'யூ டியூப் ' போன்ற செய்திகளையும் அதில் இருக்கும் புகழ்வாய்ந்த உரைகளையும் குறிப்பிடுகின்றார்.

                           நாம் பேச்சாளராக ஒரு கூட்டத்தில் பேசிக்கொண்டிருக்கும்பொழுது ஏற்படும் இடையூறுகளை சமாளிப்பது எப்படி என்பதில் நடைமுறையில் ஏற்படும் சிக்கல்களையும் அதனை தீர்வு காணும் வழிமுறைகளையும் குறிப்பிடுகின்றார். திடீரென்று பேசுங்கள் என்று அழைக்கப்பட்டால் அதனை எதிர்கொண்டு திறமையாக பேசுவது எப்படி என்பதனையும் விரிவாகக் குறிப்பிடுகின்றார். மேடையில் பேசுவதற்கு எப்படியெல்லாம் வழிமுறைகள் இருக்கின்றன என்பதையும் அடுத்தடுத்து விளக்குகின்றார்.

            ' காலத்திற்கு ஏற்றவாறு நமது நடைமுறைகளையும் மாற்றிக்கொள்வதுதான் சிறந்த வழி' என்று சொல்லும் நூலாசிரியர் அதற்கான வழிகளையும் வாய்ப்புக்களையும் சுட்டிக்காட்டுகின்றார். 
கடைசியில் பின்னுரையில் மேடைப்பேச்சாளராக ஆவதற்கான முத்தாய்ப்பான செய்தியைச்சொல்கின்றார். " மிக முக்கியமாக நல்ல விமர்சர்களை வைத்துக்கொள்ளுங்கள். அவர்கள் உங்களது பேச்சைப்பற்றி விமர்ச்சிக்கும்போது அதை ஏற்றுக்கொள்ளும் பக்குவம் பெறுங்கள்.பல நேரங்களில் மிகச்சிறப்பாக பேசிவிட்டோம் என்று நினைத்திருக்கும்பொழுது அந்த நினைப்பை பொய்யாக்குவதுபோல எதிர்மறையான விமர்சனங்கள் எழும்பொழுது கோபமும் எரிச்சலும் வருவது நியாயம்தான். நம் மீது அன்பும் அக்கறையும் உடையவர்கள் நமது மேம்பாட்டிற்காகத்தானே சொல்கிறார்கள் என்று புரிந்து கொண்டால் அவர்கள் சொல்வதில் இருக்கும் உண்மை புலப்படும். ...தொடர்ந்து நல்ல விமர்சகராக இருந்து என் மேம்பாட்டிற்கு உதவுபவர் என் வாழ்விணையர் நல்லினி அவர்கள் " எனக்குறிப்பிடுகின்றார். உண்மைதான். நல்ல விமர்சனத்தை ஏற்றுக்கொள்ளும் பண்பு இருந்தால்தான் எந்தத்துறையிலும் வெற்றி பெற இயலும்.விமர்சனங்கள்தான் நம்மை பட்டை தீட்டும். 

             புத்தகத்தின் கடைசி இணைப்பாக பல சிறந்த ஆளுமைகளின்  பார்வைகளை 'இவர்கள் பார்வையில் ' என்னும் தலைப்பில் கொடுத்திருக்கின்றார். திராவிடர் கழகத்தலைவர் அய்யா ஆசிரியர் கி.வீரமணி அவர்கள் " சீரிய பகுத்தறிவாளரான தோழர் கோ.ஒளிவண்ணன் அவர்களது தந்தையார் திரு 'எம்ரால்ட்' கோபால கிருஷ்ணன் அவர்கள் (பகுத்தறிவாளர் கழகத்தலைவர்- பெரியார் கருத்தாளர் ) கொடுத்த இளமைக்காலப் பயிற்சியே இன்று அவரை இப்படி உயர்த்தியுள்ளது. பொது நலம்,பொதுத்தொண்டு இவைகளில் நாட்டம் பெரிதும் உடையவரான இவரது தொண்டு- ரோட்டரி சங்கத்தின் மூலம் பலரும் வியக்கத்தக்க அளவில் விரிந்து பரந்த ஒன்றாகும். அவரது வாழ்விணையரும் குடும்பமும் பிள்ளைகளும் பகுத்தறிவுத் தோட்டப்பழங்கள் ஆவார்கள். சீரிய ஆங்கில எழுத்து -பேச்சு ஆற்றாலாளர் ' என வாழ்த்தியிருக்கின்றார்.ரோட்டரி அமைப்பச்சார்ந்தவர்கள், அய்யா சுப.வீ.அவர்கள், பெரியார் பன்னாட்டு அமைப்பு-அமெரிக்காவின் தலைவர் மருத்துவர் அய்யா சோம.இளங்கோவன் அவர்கள், கவிஞர் தமிழச்சி தங்கப்பாண்டியன் எனப்பல ஆளுமைகள் இந்தப்புத்தகத்தினை பாராட்டியிருப்பதை கொடுத்திருக்கின்றார்.

           ஆங்கிலத்திலும் தமிழிலும் அழகுறப்பேசும் இந்த நூலின் ஆசிரியர் திரு.கோ.ஒளிவண்ணன் அவர்களின் இந்தப்புத்தகம் முழுக்க முழுக்க அனுபவப் பிழிவுச்சாறு. அதனால்தான் முழுக்க முழுக்க சுவையாகவும் தெளிவாகவும் அமைந்திருக்கின்றது. மேடையில் பேச விரும்பும் எவரையும் இந்தப் புத்தகம் ஈர்க்கும்,வழிப்படுத்தும்,மேடைப்பேச்சில் வெற்றி பெற வைக்கும். படித்துப்பாருங்கள், இளைஞர்களிடம், இளைஞிகளிடம் இந்தப்புத்தகத்தைக் கொடுங்கள்.படிக்கச்சொல்லுங்கள், மேடைப்பேச்சாளர்களாக வெற்றி பெறச்சொல்லுங்கள். 

 

                                   
 
 

Tuesday, August 1, 2017

அடையாளம் காண்பவரே நல்லாசிரியர் !

விழிகளில் நீர்
வழியாமல்
அழுகும் குழந்தைகளை
அடையாளம் காண்பவரே
நல்லாசிரியர் !.....

போதிய உணவு இன்றியோ
கிழிந்த டவுசரை
மறைக்க எண்ணியோ
வீட்டில் நிகழும்
சூழலை எண்ணியோ
வகுப்பினை கவனியாமல்
வானம் பார்த்து
வெறித்து உட்கார்ந்திருக்கும்
மாணவனை...மாணவியை
பாடம் நடத்துதல் தாண்டி
பரிவோடு கவனிக்கும்
கண்களை உடையவரே
கண்கள் உடைய ஆசிரியர்
மற்றவர்
முகத்தில் புண்கள் உடையவரே!.....

அரசுப் பள்ளியின்
ஆசிரியர் மட்டும்
புண்களாய் இல்லாது
கண்கள் உடையவராய்
இருந்து விட்டால்
வாழ் நாளெல்லாம்
மனதில் வைத்து
கொண்டாடும் மாணவர்கள்
கைவசம் !

எங்களுக்கும் கூட
அப்படி ஒரு
தலைமை ஆசிரியர் இருந்தார்....
மின்னல் போல வந்து
ஆறுமாதங்கள் மட்டுமே
சாப்டூரில் பணிபுரிந்து
மாற்றலாகிப் போனார் !

மனதில் நிற்கும்
பணிகளுக்கு
ஆண்டுகள் பல
தேவையில்லை ....
மாணவர்கள் நலன்
மட்டும் மனதில் இருந்தால்
சுய ஒழுக்கமும்
தவறுகளை சுட்டிக்காட்டும்
நெஞ்சுரமும் இருந்தால்
சில மாதப் பணியால்
என்றைக்கும் இருப்பர்
மாணவர்கள் மனதில்
என்பதற்கு எடுத்துக்காட்டாய்
எனது தலைமை ஆசிரியர்
வீரி(செட்டி) அவர்கள்........

                                                                வா.நேரு....02.08.2017



Sunday, July 30, 2017

அண்மையில் படித்த புத்தகம் : அச்சம் தவிர் ...........ஆசிரியர் : வெ.இறையன்பு

அண்மையில் படித்த புத்தகம் : அச்சம் தவிர்
ஆசிரியர்                    : வெ.இறையன்பு
பதிப்பகம்                    :ஸ்ரீ துர்க்கா பப்ளிகேஷன்ஸ,சென்னை-5 பேச :98848 07831
பக்கங்கள்                    : 79, இரண்டாம் பதிப்பு அக்டோபர் 2016, விலை ரூ 60/-

                          நல்ல எழுத்தாளர்,பேச்சாளர், இளைஞர்கள் பலருக்கு ஊக்க சக்தியாகத் திகழும் ஐ.ஏ.எஸ்.அதிகாரி திரு.வெ.இறையன்பு அவர்களால் எழுதப்பட்டுள்ள புத்தகம் இந்தப்புத்தகம்.பலர் தாங்கள் வேற்று மொழியில் படித்ததை தமிழில் மொழிபெயர்ப்பு எனச்சொல்லாமல் எழுதிக்கொண்டிருக்கும் வேளையில் தன்னைச்சார்ந்த அனுபங்களை, தன்னுடைய இளமைக்காலம் முதல் இன்றைக்கு வரை வெற்றியாளராகத் திகழ்வதற்கான அடிப்படைகளை அழகு தமிழில் படிப்பவர்களை குறிப்பாக மாணவர்களை  ஈர்க்கும்வண்ணம் சொல்லியிருக்கின்றார்.

                         இன்றைக்கு எங்கு பார்த்தாலும் பயம், எதனைப் பார்த்தாலும் பயம். பாம்பக்கண்டால் பயம் சரி, பல்லியைக் கண்டாலும் தலையில் விழுந்து விடுமோ என்னும்  பயம்.அச்ச உணர்வு என்பது இன்றைக்கு நம்மைச்சுற்றி இருக்கும் மாணவர்களை, அவர்களின் பெற்றோர்களை ஆட்டிப்படைத்துக்கொண்டிருக்கிறது.ஏய்,அச்சப்படுவதிற்கு எல்லாம் ஒன்றும் இல்லை, இதுதான் வழிமுறை, இப்படி இப்படிப் போனால் வெற்றி பெறலாம், நான் வெற்றி பெற்றது இப்படித்தான், இந்த இந்த வழிமுறைகளில்தான் வெற்றி பெற்றேன், நீயும் வா, நான் கடைப்பிடித்த வழிமுறைகளைக் கடைப்பிடி,இல்லை என்னுடைய அனுபவத்திலிருந்து உனக்கான வழிமுறைகளை நீயே கண்டுபிடி, கடைப்பிடி, வாழ்க்கையில் வெற்றி பெறுவாய் என்று ஆற்றுப்படுத்தும் புத்தகம்தான் இந்தப்புத்தகம்.

                             நூலின் தலைப்பே 'அச்சம் தவிர்' என்பதுதான். பெற்றோர்களுக்கு வரும் அச்சம், மாணவர்களுக்கு வரும் அச்சம், பொதுத்தேர்வு எழுதுபவர்களுக்கு வரும் அச்சம், போட்டித்தேர்வு எழுதுபவர்களுக்கு வரும் அச்சம் என தேர்வு சம்பந்தமான அத்தனை அச்சங்களையும் அகற்றி, வா, வா, அச்சம் தவிர், வெற்றி பெறு எனச்சொல்வதுதான் இந்தப்புத்தகம். 'நிறைய மாணவர்கள் நன்றாகப்படித்தாலும் அச்சம் ஏற்படுகிறபோது படித்தவற்றை மறந்து சாலையின் நடுவே நின்றுவிடும் வாகனமாய் தேர்வு அறையில் தடுமாறி விடுகிறார்கள் .விளையாட்டு மட்டுமல்ல, தேர்வும் ஓர் உத்தியே ' என முன்னுரையில் நூலாசிரியர் குறிப்பிடுகின்றார். உண்மைதான்.அந்த உத்திகள் கிராமப்புறத்தில் படிக்கும் ஓர் அரசுப்பள்ளி மாணவனுக்கு கிடைத்தால் அவன் வெற்றி பெறுதலும், வேகம் பெறுதலும் எளிது. அந்த உத்திகள் இந்தப்புத்தகத்தில் நிறைய உள்ளன.

வெற்றி பெறுவதற்கு என்ன முதலில் தேவை, என்னால் முடியும் எனும் எண்ணம். அந்த ஆக்கபூர்வ எதிர்பார்ப்பை பெற்றோர்கள், பள்ளிகள், கல்லூரிகள் எப்படி மாணவர்களுக்கு ஏற்படுத்த முடியும் என்பதனை எடுத்துச்சொல்லும் அதே வேளையில் நடைமுறையில் இருக்கும் எதிர்மறை எதிர்பார்ப்பு விளைவுகளையும் எடுத்துக்காட்டுகளோடு விளக்குகின்றார் நூலாசிரியர். " தேர்வு என்பதும், படிப்பு என்பதும், பள்ளி என்பதும் வாழ்க்கையின் ஒரு பகுதி மட்டுமே. மதிப்பெண்கள் பெறுவது ஒன்றுதான் ஒரு மனிதனுடைய வெற்றி தோல்விகளை முழுமையாக நிர்ணயிக்கும் என்பது முற்றிலும் தவறு ' என்று சொல்லும் நூலாசிரியர், ஐன்ஸ்டீனின் வாழ்க்கையை உதாரணமாகக் காட்டுகின்றார்.

" மிக உயர்ந்த பதவிகளில் இருப்பவர்களையும் ,மிகச்சிறப்பு வாய்ந்த படிப்பு எனப்போற்றப்படுகிற கல்வியைப் பயின்றவர்களையும் மிக அருகில் இருந்து பார்த்திருக்கிறேன். அவர்களில் பலர் தற்குறிகளாகவும் ,சுய நலமிகளாகவும் ,தங்களைத்தாண்டி உலகம் இல்லை என்று கருதுபவர்களாகவும் ,அவர்கள் பணியைத் தவிரத் தெரிந்துகொள்ள வேண்டியது எதுவுமில்லை என்பவர்களாகவும் இருப்பதைப் பார்த்திருக்கிறேன் " எனக்குறிப்பிட்டு அதற்கான காரணங்களை அலசி அதனைத் தவிர்ப்பதற்கான காரணங்களைக் குறிப்பிடுகின்றார்.

ஆங்கிலத்தில் வெற்றி பெறுவது எப்படி? நமது தமிழை வேற்று நாட்டில் இருந்து வந்து படித்து,அறிந்து, மகிழ்ந்து தமிழில் இலக்கியம் படைத்த ஜி.யு.போப், வீரமாமுனிவர் போன்றவர்களை நினைத்துக்கொள்ளுங்கள். அவர்களின் வைராக்கியத்தை உள்வாங்கிக்கொள்ளுங்கள். அப்புறம் ஆங்கிலத்தை எழுத,பேச படியுங்கள் என்று கூறி எப்படி எப்படி எல்லாம் நமது ஆங்கில புலமையை மேம்படுத்தலாம் என்று வழிகளைச்சொல்கின்றார்.கல்லூரியில் பேசச்சொல்லும் போது ஆங்கிலத்திலா? தமிழிலா எனக்கேட்டு, ஆங்கிலம் எனச்சொன்னால் 1 மணி நேரத்திற்கு மேலாக ஈர்ப்பாய், அழகாய் ஆங்கிலத்தில்  நூலாசிரியர் பேசுவதை கேட்டிருக்கிறேன். நான் வியந்திருக்கிறேன். கிராமத்தில் பிறந்த தனக்கு நினைத்தவுடன் ஆங்கிலத்தில் பேசும் வல்லமை எப்படி வந்தது,எந்தெந்தப் பயிற்சியால் வந்தது  என்பதற்கான விவரங்களை இந்தப்புத்தகத்தில் கொடுத்திருக்கின்றார். நாமும் பயன்பெறலாம். நமது மாணவர்களும் பயன்பெறலாம்.
நேர மேலாண்மை என்றால் என்ன ? என்ன ? ..தடிமனாய் இருக்கும் புத்தகங்களை வாங்கி நேர மேலாண்மை குறித்து படிப்பதா...இல்லை, இல்லை என்று சொல்கின்றார் தனது அனுபவத்தால்."நேர மேலாண்மை என்றால் எந்த நேரத்தில் எதைச்செய்ய வேண்டுமோ அந்த நேரத்தில் அதனைச்செய்வதுதான். சிறுநீர் கழிக்கும் நிர்ப்பந்தம் உடலை உலுக்கும்போது, சிறுகதையை வாசித்துக்கொண்டிருந்தால் அது நேர மேலாண்மையல்ல.தேர்வுக்கு முதல் நாள் விடிய விடியப் படித்து விழிகளைக் கெடுத்துக்கொண்டால் அது நேர மேலாண்மையல்ல. இந்த நொடியில் என்ன முக்கியம் என்பதைப் பொருத்து துரிதமாகவும் ,நேர்த்தியாகவும் முழுமையாகவும் செயல்படுவது மட்டுமே நேர மேலாண்மை " எனக்குறிப்பிட்டு நேர மேலாண்மையை மிக விரிவாக மனதில் பதியும் வண்ணம் சொல்லியிருக்கின்றார்.

பலவற்றை உடனே நாம் மறந்து விடுகிறோம். சிலவற்றை ஆண்டுகள் பல ஆனால்கூட நாம் மறப்பதில்லை...ஏன்? எப்படி... அதற்கான காரணத்தை  மேல்மனம்,ஆழ்மனம் என்பதனை அறிவியலோடு விவரித்துச்சொல்கின்றார்.அதனைப் படிப்பதற்கும், தேர்வுக்கும்  எப்படி பயன்படுத்துவது என்பதனைச்சொல்லியிருக்கின்றார். தேர்வில்,வாழ்வில் வெற்றி என்பது நமது ஊக்கத்தைப் பொறுத்தது. அதற்கு  மாணவர்களை ஊக்கப்படுத்தக்கூடிய திரைப்படங்களைப் பார்க்கவும்,இனிய புத்தகங்களை வாசிக்கவும் சொல்கின்றார்.

என்னோடு கல்லூரியில் ஒரு  நண்பர் பி.எஸ்.ஸி வேதியியல் படித்தார். அருமையாகப்படிப்பார். அருமையாக வினாக்களுக்கு பதில் சொல்வார். ஆனால் அவரது எழுத்து கோழி கிண்டியதுபோல இருக்கும். அதனாலேயே அவருக்கு தேர்வில் மதிப்பெண் குறையும். கையெழுத்தை மட்டும் அவர் திருத்தியிருந்தால் கல்லூரியிலேயே முதல் மாணவராக வந்திருப்பார். 'கையெழுத்தை சீரமைக்கவே முடியாது ' என்பது மூட நம்பிக்கை எனச்சொல்லும் இந்த நூலின் ஆசிரியர் சீரமைப்பதற்கான வழிகாட்டுதலை சுட்டிக்காட்டுகின்றார்.

      ஐ.ஏ.எஸ்.தேர்வில் முதலில் வெற்றிபெற்றால் கூட உடலால் தனது ஐ.பி.எஸ். கனவு தகர்ந்ததையும், மார்புச்சுற்றளவை கூட்டுவதற்காக தான் மேற்கொண்ட அவசர உணவு, உடல்பயிற்சிகளை வேடிக்கையாகக் குறிப்பிடுகின்றார்.உடல் நலம், போதிய தூக்கம் பற்றி தன்னுடைய, தனது நண்பர்களின் அனுபவங்களைச்சார்ந்து வாசகர்களோடு பகிர்ந்துகொண்டிருக்கின்றார்.எப்படியெல்லாம் உடல் நலத்தை பேணலாம் என்பதையும் தேர்வுக்கு முதல் நாள் போதிய தூக்கம் தேவை என்பதையும் மிகவும் வலியுறுத்திச்சொல்கின்றார்.

தேர்வில் கடைப்பிடிக்க வேண்டிய, தவிர்க்க வேண்டிய பல செய்திகளை கடைசி அத்தியாயத்தில் குறிப்பிடுகின்றார். முடிவில் 'கல்வி என்பது சுத்தியலால் உடைக்கப்பட வேண்டிய நிகழ்வு அல்ல, அன்பினால் திறக்க வேண்டிய ரசவாதம் ' எனக்குறிப்பிடுகின்றார். அந்த ரசவாதம் எப்படி அன்பாக நிகழ்த்தப்படவேண்டும் மாணவர்களால், பெற்றோர்களால், கல்வி நிலையங்களால் என்பதுதான் இந்தப் புத்தகம் சொல்லும் செய்தி. சொல்லப்பட்ட விதத்தில் மிக அழுத்தமாகவும், எடுத்துக்காட்டுகளோடும், தனது அனுபவங்களோடும் சொல்லப்பட்டுள்ளது. மாணவர்கள்,பெற்றோர்கள், ஆசிரியர்கள் கட்டாயம் படிக்க வேண்டிய புத்தகம்.